I~Beau Memories

บทความนี้เขียนเพื่อไว้อาลัยต่อ เตอร์ กระแตน้อยลูกรักที่จากไปเพราะความสะเพร่าของป้าเอง

ป้าเลี้ยงเตอร์อย่างตามใจ ไม่ชอบกรงป้าก็ไม่ให้นอน ที่นอนประจำของเตอร์คือหน้า Notebook ของป้าเอง นอนอยู่ในถุงนอนประจำตัวข้างๆที่ระบายความร้อนบ้างหรือไม่ก็เกลือกกลิ้งบนแป้นพิมพ์บ้างแล้วแต่อารมภ์ แต่เมื่อคืนเตอร์งอแงมากไม่ยอมนอนในถุงนอนเลย พยายามจะมานอนบนแป้นพิมพ์ตลอดเวลา เขี่ยออกก็กลับเข้ามาใหม่ หรือเวลาป้าไปเข้าห้องน้ำ หรือไปกินน้ำ เตอร์น้อยก็จะตื่นแล้วก็คอยชะเง้อมองหา ซึ่งแปลกมากๆเลย ปกติเตอร์น้อยจะขี้เซามากๆ สงสัยจะบอกลาป้าเป็นนัยๆแน่ๆเลย งือๆๆ

เตอร์น้อย เวลานอน

นี่อีกรูป

เมื่อคืนป้าเอาเตอร์น้อย นอนด้วยเช่นเคย แล้วตกดึกป้าก็มีความรู้สึกว่านอนทับอะไรอยู่ พอดึงออกมาจากหลัง ง๊าาา ไม่น่ะ ถุงนอนเจ้าเตอร์ซึ่งทีเจ้าของมันนอนอยู่ข้างใน งือๆๆ ป้าล้วงออกมาดู เตอร์ตายไปแล้ว ตายเพราะป้า ตายเพราะป้า T^T T^T T^T

ป้านอนร้องไห้อยู่พักนึง พอทำใจได้นิดหน่อย ก็เอาเตอร์น้อยไปฝังกลับสู่ดิน ฝังไปเศร้าไป พอกลับมาก็เศร้าหนัก เพราะจะไม่มีเตอร์น้อยคอยกวนอยู่หน้าแป้นพิมพ์ ไม่มีเตอร์น้อยคอยแย่งป้ากินชาดำเย็น ไม่มีเตอร์น้อยคอยปีนมานอนบนผม ไม่มีเตอร์น้อยคอยมาแทะปลายเล็บปลายหู ไม่มีเตอร์น้อยวิ่งพล่านเล่นทั่วห้อง ไม่มีอีกแล้ว งือๆๆๆๆ

ไปสู่สุขคติเถอะนะ เตอร์น้อยของแม่ หมดกรรมแล้ว Rest In Peach

ประสบกามมมมมมมมมม     เย้ยยยย ประสบการณ์เสียวที่เกาะช้างค่าาา คราวนี้ ==”

เมื่อสามวันที่ผ่านมา ป้าหนีไปเที่ยวที่เกาะช้างมา หุหุ

ขอบอกว่ารอบนี้ Adventure สุดๆเลย ระทึกตั้งแต่ออกจากห้องสิ พับผ่า เพราะออกจากห้องตีสองนิดๆของคืนวันอาทิตย์แล้วขับไปเรื่อยๆตามถนน บางนา-ตราด รถเกือบโล่ง เห็นแก๊งค์แวนซ์บ้างประปราย ง่วงบ้างเป็นระยะๆ

แต่สุดท้ายทนความง่วงไม่ไหว ไปนอนเอาแรงที่หาดแม่รำพึง เหอๆๆๆ หาดบ้าไรไม่รู้ดิ ยังกะป่าช้าแนะ ตีห้านิดๆนี่ น่ากลัวสุดๆเลยเหมือนมีเสียงโหยหวนดังมาเป็นระยะๆ

แต่ป้ามะสนก๊าฟฟ ง่วงแล้วนิ จอดรถได้ หลับสนิท แล้วให้เพื่อนร่วมทางอีกคนยืนยามเฝ้าให้ เพราะป้าหลับไม่รู้เรื่องจริงๆ เพลียมากเพราะขับรถด้วย ส่วนคนที่ไม่ได้ขับก็นั่งเฝ้าไปละกัน 55+

พอพักไปได้สักสองชั่วโมง ก็ได้เวลาเดินทางต่อ คราวนี้เดินทางเร็วหน่อยกะว่าจะไปหาอะไรกินแถวๆท่าเรือที่จะไปเกาะ แต่ว่า เหอๆๆ พอไปถึงท่าเรือ มันไม่มีอะไรให้กิน ==”

จะอะไรนะหรอ ก็มันเหมือนท่าเรือร้างไงไม่รู้ดิ ร้านค้าปิดตัวหนีหายกันไปหมดเหลือแต่เจ้าหน้าที่แล้วก็ซุ้มขายตั๋ว บระเจ้า ตรูมาถูกที่ป่าวฟระเนี่ยะ ==”

พอหันไปดูป้ายแล้วก็หน้าตั๋วที่มี เออออ มันก็ถูกนี่หว่า ขับๆเข้าไปล่ะกัน ช่วงนั้นประมาณเกือบๆสิบโมงเช้า รถกำลังจะข้ามไปเกาะเยอะเหมือนกัน ค่อยอุ่นใจหน่อยนึกว่า หลง ==”

หลังจากลงเรือข้ามฟากมาได้ชั่วโมงนิดๆ 55+ ถึงแล้ววุ้ยยย เกาะช้าง ป้ารีบขับรถออกจากเรือเลย กะว่าจะขับเีที่ยวซะให้ทั่วเกาะ เหอๆๆ คิดผิดถนัด ==”

เกาะหรือทางรถ ATV ฟระเนี่ยะ ขึ้นๆลงๆ โค้งหักศอกอีก ข้ามเขาเป็นลูกๆ โอ๊ยยยย ตรูจะเป็นลม ลุ้นแทบตายว่ารถที่เอาไปจะปีนเขาไหวป่าวฟระ กว่าจะถึงหาดที่ไปพักป้าเกือบเป็นลม Adventure สุดๆ แงๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ

แฮ่ๆๆ หมดมุขที่จะโม้อ่ะ เอาไงดีหว่า ช่วงนี้ผีเข้าผีออก วันๆไม่มีไรทำได้แต่อ่านหนังสือและก็ดูหนังไปตามเรื่อง ==”

จะทำอะไรแต่ละทีก็ต้องมานั่งปัดตัวขี้เกียจออกจากหลัง เฮ้อ ไม่รู้มันจะรักอะไรกันนักกันหนา ไม่ได้พิศวาศเล๊ยย พับผ่า่สิ

สรุปว่าตอนนี้กำลังทดลองอะไรบางอย่าง ถ้าได้ีดีแล้วจะมาอัพเดทผ่านบ้านฝุ่นเขรอะนี้ให้อ่านละกันเนอะ

แต่ตอนนี้ ขอตัวกับหัวไปอบรมโปรดเจคต่อก่อนน่ะ

บั๊บ บายยยยยยย