00:00 AM 08/31/2008

ดีใจสุดๆ อายุ 29 ปีซักที ==”

มันน่าดีใจตรงไหนหว่า แก่ไปอีกปีเนี่ยะ อิอิ.

เริ่มต้นอายุ 29 ปีนาทีแรกด้วยการอัพบล๊อกบ๊องส์ๆก่อนเลย อย่างอื่นช่างมันก่อน เพราะเที่ยงคืนแล้ว==”

ฮ่าๆๆๆ และแล้วจากที่เขียนได้ไม่เท่าไหร่ก็นึกไม่ออก ไม่รู้จะโม้อะไร นอนดีก่า ตีสี่กว่าล่ะ บั๊บบายยยย

8:00 AM 08/31/2008

ประเดิมการตื่นเช้า (ป่าวหว่า) ด้วยการเช๊คยอด Adsense ก่อนเลย ผลที่ได้ เฮ้อ ไม่เป็นไร ยังไงก็ไมท้อหรอก เด๋วทำเพิ่มๆๆๆๆๆ ฮ่าๆๆ หลังจากเช๊คยอด ล้างหน้าล้างตาเสร็จสรรพ ก็ได้เวลาพาลูกชายตัวป่วนไปหม่ำอาหารเช้าที่ตลาด หม่ำเสร็จก็ไป ให้อาหารปลาที่หลังวัด ต่อด้วยการไหว้พระ ขอพร สาธุๆๆๆๆๆๆๆ ขอไรไปมั่งหว่า จะไม่ได้ละ แต่ที่รู้ๆขอไปเยอะ ฮ่าๆๆๆ

สรุปแล้ว วันเกิดครบรอบ 29 ปีในวันนี้ ได้แค่นี้แหละ แต่ก็ไม่เปล่าประโยชน์อยู่แล้ว ทำในสิ่งที่เราสบายใจ ไม่ฟุ่มเฟือย อยู่กับคนที่เรารัก ถึงจะไม่ครบทุกคนก็เถอะ แต่ก็มีความสุขกว่าทุกๆวันแหละ อิอิ

และแล้วก็ถึงวันนี้จนได้

วันที่เราได้สิ้นสุดความเป็นลูกจ้าง ที่เป็นมายาวนานนับตั้งแต่จบมัธยมศึกษาตอนต้น (ม.3) แต่จะว่าไปการเป็นลูกจ้างก็สอนเราได้หลายๆอย่าง ได้พบเจอผู้คนจากทั่วทุกสารทิศ และประสบการณ์ใหม่ๆที่เราไม่เคยรู้จักหรือหาไม่ได้ในโลกของการศึกษา และที่สำคัญเราก็ได้เพื่อน เพื่อนซึ่งมาจากหลากหลายจังหวัด หลากหลายแนวคิด ทำให้เราไม่โดดเดี่ยวเวลาทำงาน และเป็นที่ปรึกษายามที่เราหาทางออกบางอย่างไม่ได้ เพื่อนๆๆๆๆ เพื่อนร่วมงาน ต่อจากนี้ไปเราก็ไม่ได้เจอเพื่อนเหล่านี้ในสถานที่เิดิมอีกแล้ว เพราะเราได้ตัดสินใจยุติบทบาทของเราอย่างสิ้นเชิงแล้ว และไม่คิดจะหวนกลับไปอีก เพราะเราได้ค้นพบงานที่เรารักที่สุด หลังจากเดินทางค้นหามาตั้งแต่จำความได้ แต่กว่าจะเจอได้ก็อายุเกือบสามสิบ ==” แต่ยังไงก็แล้วแต่ เราก็ได้ค้นพบแล้วถึงจะช้าไปสักนิด ก็ช่างมันเหอะ ดีกว่าไม่เจอเลย

ความทรงจำต่างๆระหว่างที่เราทำงานเป็นลูกจ้างนั้น มีทั้งทุกข์และสุข แต่เราก็ทำอะไรไม่ได้ เพราะด้วยความที่เป็นลูกจ้าง เราจะกำหนดบางสิ่งหรือเกือบทุกสิ่งให้กับชีวิตไม่ได้เลย ทุกอย่างต้องขึ้นอยู่กับการตัดสินใจของนายจ้าง แต่ก็ใช่ว่าลูกจ้างจะเรียกร้องอะไรไม่ได้ กฏหมายก็ยังมีนะ ช่วยคุ้มครองได้ระดับนึงแหละ แต่ก็เอื้อประโยชน์ให้นายจ้างด้วย แต่ก็นะ ปล่อยมันไปเพราะช่วงเวลาเหล่านั้นได้ผ่านไปแล้ว อิอิ

อ่ะ เอิ้กส์ จั่วหัวเป็นนิยายน้ำเน่าสักหน่อย อย่าเพิ่งไปเอาออกน่ะ อ่านให้จบก่อน ==”

เมื่อวานได้เข้ามากรุงเทพเพราะมีนัดชนแก้วกาแฟกับบรรดาจอมยุทธทั้งหลาย (ที่จริงเราเสนอหน้ามาเองแหละ เขาไม่ได้เชิญหรอก ==”)

แต่นัดนี้น่ะเขามีกันวันอาทิตย์ แต่เรามาวันเสาร์เลยเพราะจะหาเรื่องเที่ยว อิอิ

วันนี้เรานัดกันที่สวนลุมไนท์ เรื่องของเรื่องคือจะไปกินข้าวไข่เจียวน่ะ ที่นี่มีร้านนึงที่ทำอร่อยถูกใจเรามาก ราคาก็ 30 บาท มาตรฐานอาหารในกรุงแหละ กินเสร็จก็เดินเที่ยว ย่ิอยไอ้ที่กินไปซะหน่อย เผื่อจะยัดเพิ่มเข้าไปได้อีก เอิ้กส์้ เดินไปเดินมาสายตาก็ปะทะเข้ากับสายรุ้งสีสวยบนท้องฟ้ายามเย็นของเมืองกรุง ใครจะรู้ละว่าสายรุ้งจะ้เกิดที่เมืองหลวงอันเต็มไปด้วยมลภาวะแห่งนี้ (เอ หรือว่าเราไม่เคยสังเกตุหว่า) สายรุ้งที่เกิดวันนี้ มีสองสายซ้อนกันด้วยน่ะ งามมั่กๆ นานๆได้เห็นสักที เลยอดใจไม่ได้ที่จะเก็บมาฝากผู้ที่มาเยือนบ้านน้อยหลังนี้

ไปชมกันเลยเนอะ ว่าทริปนี้มีอะไรที่น่าสนใจบ้าง Let’s Go !!!!

เมนูของวันนี้

ไข่เจียวทรงเครื่องที่เราอยากกินมั่กๆ

น้ำผลไม้ปั่น มีน้ำกีวี กับบลูฮาวาย

สายรุ้งแสนสวยที่พาดผ่านท้องฟ้ายามเย็น

สายรุ้งสองเส้น กำลังล้อแสงแดดยามเย็น (มีสองเส้นน่ะ โปรดสังเกตุ งามมั่กๆ อิอิ)

ตัวอย่างสินค้าที่ขายในสวนลุมไนท์

พอเดินได้สักสองรอบ เราก็หมดแรง อาหารก็ไม่ย่อยตามที่แพลน เลยเดินกลับห้องมานอนพักซะเลย 5555

จบทริปนี้แระ เฮ้อๆ เหนื่อยแต่สนุกดี ทริปสั้นๆ แต่คุ้มค่า (ทางใจ)

See ya next time

Bye Bye