ส่วนลึกของหัวใจฉันยังมีเธออยู่กับฉันทุกช่วงเวลา
ไม่ว่าทุกข์  สุข  หรือเหงา  เธอยังอยู่กับฉันเสมอ
ถึงแม้ว่ามันเป็นแค่ “ความรู้สึกที่ฉันมี”
แต่ฉันก็ยังภูมิใจที่ฉันยังสามารถเก็บความรู้สึก ๆ ดี ๆ

ที่เธอเคยให้ไว้กับฉัน ฉันยังจำวันแห่งความสุขของเราได้
ถึงแม้ว่ามันเป็นช่วงเวลาที่สั้น ๆ แต่ฉันจะขอจดจำมันไปตลอด
ถึงแม้ว่าคนข้าง ๆ ฉันตอนนี้มันไม่ใช่เธอ…
แต่ฉันก็จะยังคงขอเก็บเธอไว้ในส่วนลึกของหัวใจของฉัน
ฉันอาจจะเคยเสียใจ  ร้องไห้  ทรมาน  เหงา…
เวลาที่เธอจากไป….
แต่ฉันจะลบสิ่งเหล่านั้นออกไป..
ฉันจะเก็บ  “ความสุข”  ไว้กับฉันตลอดไป
เรามีสิทธิ์เลือกที่จะเก็บความรู้สึกดี ๆ และเลือกที่จะลบ
ความทรงจำที่ไม่ดีออกไปได้
และฉันจะเก็บสิ่งดี ๆ ให้อยู่กับฉันไปตราบนาน
แม้ว่าวันนี้ หรือวันต่อไป ไม่มีเขาอยู่ข้างกายแล้ว
อย่างน้อย ก็ขอให้จดจำวัน-ช่วงเวลาดีๆ เอาไว้

เกริ่นนำ

ตอนนี้ป้าเหลือหนี้ประมาณ 100000++

จากยอดหนี้ประมาณ 300000++

หนี้ทั้งหมดนี้เกิดขึ้นตั้งแต่ป้ายังทำงานประจำ เป็นพนักงานฝ่ายผลิตในโรงงานอุตสาหกรรม ซึ่งตอนนั้นป้าได้เงินเดือน + โอที ก็ประมาณ 12000 บาท แต่ว่าก็ไม่พอกับรายจ่าย เพราะค่าครองชีพที่สูงมากและบวกกับสิ่งเร้าต่างๆรอบตัวด้วย ทำให้ป้าก่อหนี้เพิ่มจากหลักพัน เป็นหลักแสน ในเวลาไม่ถึงปี = =”

และหลังจากป้าได้รู้จักการหาเงินผ่านการทำงานอินเตอร์เน็ต ซึ่งได้มากกว่าเงินเดือนของป้า ณ ตอนนั้น ในใจป้าก็คิดอยากจะใช้หนี้ก้อนนี้ให้หมดโดยไว แต่พอเอาเข้าจริง ป้าก็ทำไม่ได้ แถมก่อเพิ่มขึ้นมาอีก ซื้อ นั่น นู่น นี่ และใช้จ่ายอย่างสุรุ่ย สุร่าย เพราะคิดว่า เดี๋ยวเราก็หาได้

ณ เวลานั้น ป้าได้ลาออกจากงานประจำ และมาทำงานตรงนี้เต็มตัว สี่เดือนแรกหลังจากลาออก ป้ามีรายรับประมาณ 200000 บาท ซึ่งป้าน่าจะเอาไปใช้หนี้ที่มีอยู่ แต่เปล่าเลย ป้าเอาไปซื้อของที่ไม่จำเป็น หรือของที่กำลังได้รับความนิยมในขณะนั้นจนหมดสิ้น

ทำให้ป้าโดน คนที่รักป้า สวดภาณยักษ์ ให้ฟังเลย = =’

พอเดือนที่ 5 ป้าก็มีรายรับเพิ่มมากขึ้น ตอนนั้นป้าเริ่มจริงจังกับการใช้หนี้แล้ว ก็เริ่มใช้มาเรื่อยๆ ค่อยๆปิดบัตรต่างๆทีละใบ แต่ก็ไม่วายไปก่อเพิ่ม เพราะความคิดเดิมๆ คือ “เดี๋ยวเราก็หาได้”

พอเดือนที่ 9 การทำงานในแบบเดิมๆเริ่มไม่ได้ผล ป้าก็เริ่มเขว เพราะรายจ่ายยังค้างอยู่อีกมาก แต่ก็พยายามใช้คืนมาเรื่อยๆ และพยายามมองหาช่องทางทำกินใหม่ๆเพิ่มเข้ามา ทำให้มีรายรับกลับเข้ามาบ้าง ถึงจะไม่เยอะเหมือนเก่า แต่ก็ดีกว่าไม่มีเลย

และหนี้สิน ณ วันที่เขียน มีดังนี้

Easy Buy = 45000

Credit KTB = 25000

Credit KTB = 18000

Credit KTB = 8000

Credit Lotus = 20000

โอ๊ววว เยอะแฮะ

ทั้งหมดนี้ัยังไม่รวมกับที่ยืมญาติพี่น้องอีกน่ะ ส่วนนั้นมีเมื่อไหร่ค่อยไปใช้คืน แหะๆๆๆ

แผนการใช้หนี้

คือ

ปิดบัตร Easy Buy 45000 ก่อนเป็นอันดับแรก เพราะเจ้าหนี้โหดมากกกกกกกกก และจะไม่กลับไปใช้อีก (ถ้าไม่จำเป็น = =’)

ปิดบัตรเครดิตตามลำดับ หนี้น้อยสุด ไปหาหนี้มากสุด โดยไม่ให้เสียประวัติ ก็คือการจ่ายขั้นต่ำนั่นแหละ

หนี้บัตรทั้งหมดนี้ ป้าตั้งเป้าไว้ว่าจะใช้เวลาไม่เกิน 1 ปีต้องหมด และจะได้ใช้หนี้คนรอบข้างต่อไป

ปล. หลังจากหมดหนี้แล้ว จะพิจารณาก่อหนี้เพิ่ม 55+

ปล.2 จงห้ามใจตัวเอง (ท่องไว้ๆๆ)

ปล.3 อย่าเชื่อหมดน่ะ อิอิ

ความรักสามารถเปลี่ยนทุกสีบนโลกให้กลายเป็นสีชมพู
ความรักเป็นส่วนเติมเต็มที่ทำให้มนุษย์ได้มีชีวิตที่สมบูรณ์
ความรักจึงเป็นสิ่งที่ทุกคนปรารถนาและไขว่คว้าที่จะได้ครอบครอง
และแม้ว่าความรักจะมีหลายรูปแบบ
แต่ทุกรูปแบบของความรักก็ล้วนแต่เพื่อหล่อหลอมให้มนุษย์มีจิตใจที่เป็นสุข
และนี่ จึงเป็นสาเหตุให้ทุกคนมองว่าความรักเป็นสิ่งที่สวยงาม
จนลืมไปว่า สิ่งที่เราเรียกว่าความรักที่แหละ
ในบางครั้งมันก็ทำให้เราเป็นทุกข์ได้เหมือนกัน
สำหรับฉันความรักมีมากมายหลายรูปแบบ
และทุกรูปแบบของความรักก็ล้วนแต่เป็นส่วนเติมเต็มให้ฉันได้มีชีวิตที่สมบูรณ์
ความรักของแม่เต็มไปด้วยความอบอุ่นและจริงใจ
ความรักของพ่อเต็มไปด้วยความเข้มแข็งและอดทน
ความรักของพี่น้องเต็มไปด้วยความห่วงใยและเอื้ออาทร
ในขณะที่ความรักของเพื่อนเต็มไปด้วยความผูกพันและความเข้าใจ

ฉันหยิบปากกาขึ้นมาเขียนบทความเหล่านี้ด้วยความรู้สึกเหงาๆ
เหงาทั้ง ๆ ที่รอบข้างของฉันเต็มไปด้วยคนที่ฉันรักและฉันก็รักเค้ามากมาย
แต่ก็ต้องขอบคุณความเหงาครั้งนี้ที่ทำให้ฉันได้มีโอกาสหยุดคิด
และหันมาทบทวนเรื่องราวต่างๆที่เกิดขึ้นในชีวิต
ฉันพบว่าความเหงาครั้งนี้เกิดจากความรักที่เกินความพอดี
และความเหงาครั้งนี้ทำให้ฉันได้คนพบอีกมุมมองหนึ่งของความรัก
ก่อนหน้านี้ความรักของฉันเต็มไปด้วยความทุ่มเทแบบไม่ลืมหูลืมตา
ความรักของฉันคือการให้เพื่อแลกเปลี่ยนกับความรู้สึกดีๆ
ความรักของฉันก็คือการห่วงและหวงจนเกินความพอดี
แต่ความรักแบบนี้อยู่กับฉันได้ไม่นานแล้วมันก็จากไป
ทิ้งไว้แต่เพียงความเศร้าและเหงาก็เท่านั้นเอง

หลังจากนี้ความรักของฉันจะเป็นเพียงการมอบความรู้สึกดี ๆ
เท่าที่พอจะทำได้ โดยไม่หวังผลตอบแทน
ความรักของฉันจะไม่ยึดติดกับใคร
ความรักของฉันจะมีแต่ความห่วงและหวงแต่เพียงพอดี
ความรักก็เปรียบเสมือนเม็ดทรายที่อยู่ในกำมือ
เมื่อใดที่เรากำมือแน่น เม็ดทรายก็จะไหลออกจากมือเรา
ไม่เหลือทิ้งไว้แม้แต่เพียงเม็ดเดียว
ในทางกลับกันถ้าเรากำเม็ดทรายไว้ในมือแต่เพียงพอดี
เม็ดทรายเหล่านี้ก็จะยังคงอยู่ในมือเราตราบนานเท่านาน

เครดิต board.siamyim.net