เวลา 01:02 น. ของวันอาทิตย์ที่ 10 สิงหาคม 2551

วันนี้ก็เป็นอีกวันที่นั่งทำงานอยู่คนเดียวแบบเหงาๆ นั่งทำไปเรื่อยๆจนกว่าร่างกายจะโอดครวญว่าพอ ถึงตอนนั้นแหละถึงจะล้มตัวลงนอนได้ เวลาพักก็ไม่มากนักหรอก นอนนิดหน่อยพอเป็นกระษัย เอาเวลามานั่งทำงานหาเงินให้บรรลุความฝันที่ตั้งไว้ดีกว่า

ยิ่งดึกก็ยิ่งเหงา เพราะไม่มีใครคุยด้วย (เขานอนกันหมดแล๋ว) ที่มีอยู่ก็เพื่อนที่ทำงานประเภทเดียวกัน แต่ใครล่ะจะมานั่งโม้ นั่งเมาท์ ได้ทั้งวัน เขาก็เอาเวลาไปปั่นงานกันทั้งนั้นแหละ ยิ่งดึกสมาธิยิ่งดี คิดงานได้เยอะด้วย (แต่ทำไมเราคิดไม่ออก ==”)

อยากจะฟังเพลงนะ แต่ก็รำคาญตัวเอง แถมรบกวนเพื่อนบ้านอีก เลยไม่ดีกว่า ขอไปนั่งอ่านบอร์ด อัพเวป เขียน Diary บ๊องๆ นั่งมึน นั่งหาว นั่งหายใจทิ้ง ==”

อะอะ ขอบอก ถึงจะเหงาแต่ก็ยิ้มได้นะ ยิ่งอยู่กับงานที่เรารักด้วยแล้วถึงเหงาแค่ไหนก็ยอมแหละ อยู่กับงานที่เรารักมันส์กว่าไปกินเหล้า ฟังเพลงตามผับ ตามบาร์เสียอีก ไม่เสียสุขภาพจิดด้วย อิอิ

กำ

บ่นอะไรไปเนี่ยะ ยาวเหยียดเลย

ท่านเข้ามาอ่านหรือหลงเข้ามาแบบไม่ตั้งใจก็อย่าเพิ่งด่านะ ทนอ่า้นๆไปก่อน รอบหน้าจะหาอะไรที่มีความรู้กว่านี้มาบอกเล่าเก้าสิบละกัน

คืนนี้ขอตัวนอนก่อน ร่างกายเริ่มทรยศล่ะ

Goodnight n SweetDream Everybody